Ben artık MEZUNum :)

     Bugün 3 Temmuz ve ben sadece 4 gün sonra kepimi fırlatacağım :) Hala inanamıyorum üniversite eğitimimin bitmiş olmasına.... Çok klişe olacak belki ama gerçekten daha dün gibi okuldaki ilk günüm..
    Yıl 2007 , aylardan ise Ekim idi. Yurtta kalacağım için hafta sonundan gitmiştim okula. Eşyalarımı yerleştirdik ailemle beraber.. Gitme vakitleri yaklaştıkça nabzım daha hızlı atar oldu. Bir yandan delicesine istekli ve heyecanlıydım, çünkü ne de olsa artık yalnız yaşayacak ve üniversite hayatımı doya doya, özgürce yaşayabilecektim. Diğer yandan korkuyordum, çünkü ilk defa yalnız yaşama deneyimine erişecektim. Ben bunları düşünürken, zaman geçti ve ailem evlerine döndü. Tek başıma kalmıştım, pencereden dışarı baktım. Mükemmel bir orman manzarası vardı. Manzaraya daldım ve dedim ki kendi kendime : " Şapşallaşma kızım, hayat işte şimdi başlıyor. Büyüyorsun, kim bilir ne tecrübeler edinecek , kimlerle arkadaş olacaksın... Ne anıların olacak bu okulda, bu yurtta... Silkelen , kendine gel! Her şey çok güzel olacak :)"
     Dün gibi işte... Sonra zaman geçti, dersler ağırlaştı , uykusuz geceler arttı. Bunun yanında hocalarımız ve diğer öğrencilerle adeta bir aile gibi olduk. Yeri geldi hocalarımla dertleştim, kişisel problemlerim hakkında bile akıl aldım. Haklarını asla ödeyemem... Hepsi ayrı ayrı çok değerli, mühim insanlar benim yaşamımda...
     Sonra arkadaşlarım... Bir çok insan girdi yaşamıma üniversitede.. Hepsi de hayatımda izler bıraktı. Küslükler de oldu tabii... Ama aralarından bir kaç özel insan hep benimleydi ve eminim hep benimle olacaklar... Üniversitenin bana verdiği en değerli hediyeler onlar... Ailem artık onlar da bir nevi, yıllarca beraber yaşadık, destek olduk birbirimize... Kötü zamanlarımında da yanımda oldular, destek oldular, inandılar bana... İyi zamanlarımda da mutluluğumu, neşemi, heyecanımı paylaştılar...
      Bölümümü (Uluslararası İlişkiler) delicesine sevdim, şanslı insanlardan biriyim işte. Her dersten ayrı zevk aldım. Bu bölüm hayata bakış açımı genişletti, köşelerimi yumuşattı. Artık dünyaya daha farklı bakıyorum kesinlikle. Hocalarımdan ve okuduklarımdan ön yargının ne kadar gereksiz ve insanı gerileten bir şey olduğunu öğrendim. Çevremizde gelişen olaylara bir çok farklı açıdan bakıp, değerlendirebilmeyi öğrendim. Gerçekten çok şanslıyım, burada çok şey öğrendim...
       Veee tabii ki Erasmus :) Hayatımın en güzel günlerini yaşadım Hollanda'da... Neredeyse her kültürden arkadaş edindim. Şu an Avrupa'dan Japonya'ya, Hindistan'dan Amerika'ya hatta Afrika'ya, dünyanın bir çok ülkesinde arkadaşlarım var. Bir çok yer gördüm, bir çok deneyim edindim. Bir insanın 6 ayda edinebileceğinden çok daha geniş ve önemli deneyimler...
        Şimdi bütün bunları yazıya dökünce hakikaten ne kadar şanslı olduğumu gördüm. Şu an suratımda buruk bir gülümseme var. Bir yandan başarıyla mezun olmanın gururunu, diğer yandan ise 5 senedir evim olan okulumdan mezun olmanın burukluğu... Ama mutluyum, umutluyum ve gururluyum. Korku hissetmemin normal olduğunu biliyorum, ne de olsa üniversiteye başlarken de korkmuştum , hatta Erasmus'a giderken tir tir titriyordum :) Her şey güzel olacak eninde sonunda. Belki zor olacak, azim gerektirecek, hatta zaman zaman yıldıracak ama vazgeçmeyen için yolun sonunda ışık illa ki var ve olacak..